Passi d'arte
Ποίηση Πρόσωπα

Την στιγμή που γράφω νιώθω ότι επιστρέφω από ένα ανελέητο και βάρβαρο πόλεμο. Συνέντευξη με τον Γιάννη Μίχα Νεονάκη (Dave)

Τη στιγμή που γράφετε προσπαθείτε να νικήσετε κάτι ή προσπαθείτε να διαχειριστείτε μια ήττα;

 

Την στιγμή που γράφω νιώθω ότι επιστρέφω από ένα ανελέητο και βάρβαρο

πόλεμο. Από ένα ξεπούλημα άνευ όρων και ορίων. Λαβωμένος και βρώμικος.

Κι ανοίγει η κάνουλα της δημιουργίας να με, ξεπλύνει.


Υπάρχει μια θεωρία που θέλει την τέχνη  να αποτελεί αυθύπαρκτη αξία, ξεκομμένη από τα προβλήματα και τις ανησυχίες της κοινωνίας.

Εσείς πιστεύετε ότι η τέχνη είναι στρατευμένη στον άνθρωπο;

Πιστεύω ότι η τέχνη είναι μια κατάσταση ανώτερη κι από τον ίδιο τον

δημιουργό. Τουλάχιστον εγώ μόνο μέσα από την τέχνη αισθάνομαι Άνθρωπος

ακέραιος και ανόθευτος. Είναι μια άλλη διάσταση της πραγματικότητας που

δεν πρέπει όμως να ξεκόβεται από αυτήν.


Η μνήμη θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η φλέβα της ποίησης.

Για εσάς τι ρόλο παίζει η μνήμη στα έργα σας;

 

Από μικρό παιδί αισθανόμουν ότι κάποιος έπρεπε να μένει λίγο πίσω

να σημειώνει και να καταγράφει την ροή και τις ιστορίες των άλλων.

Άρα καταλαβαίνετε ότι με την μνήμη είχα και έχω μόνιμη συνεργασία.

Ο ρόλος της είναι λυτρωτικός αλλά όχι πάντα. Κάποιες φορές υποφέρω

από εκείνη, ανάλογα με το ποιος κάθεται στο εδώλιο της συνείδησης μου.

Η αλήθεια είναι μια μορφή επανάστασης;

Ναι, αλλά χωρίς βία και απώλειες

 

Η γραφή σας θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι καταγγελτική.
Θεωρείτε ότι έπαψε η σκέψη της κοινωνίας να είναι ανθρωποκεντρική;


Θεωρώ ότι η κοινωνία έχει πάψει να είναι ανθρώπινη.

Θεωρώ ότι ζούμε στην μετάβαση μεταξύ ηλιθιότητας και αποκτήνωσης.


Τί σας εμπνέει;

Οτιδήποτε κρύβει Ζωή. Από μία λέξη, δυο μάτια, δυο στάλες βροχής

μέχρι το μπλε της Δονούσας και το καΐκι του Ηλία.


Δώστε μας κάποια στοιχεία για το νέο σας βιβλίο.

Πρόκειται για την συνέχεια μιας μακρόχρονης πορείας

που πρώτη φορά παίρνει το σχήμα μιας ολοκληρωμένης

ποιητικής συλλογής , ένα ανθρωποκεντρικό μανιφέστο , όπως

είπε εύστοχα μια φίλη μου. Θα έχει τίτλο «Αποσιωπητικά» και

θα κυκλοφορήσει τέλος Δεκεμβρίου ή αρχές Γενάρη , από τις

Εκδόσεις Grotesque.

 

 


Σύντομο Βιογραφικό

 

Ο Γιάννης Μίχας Νεονάκης ή αλλιώς Dave γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου του 1983 στην Αθήνα. Μεγάλωσε και ζει μέχρι και σήμερα στην ευρύτερη περιοχή του Βύρωνα και στην ηλικία των 13 ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με την ραπ μουσική αλλά και με την τέχνη του γραπτού λόγου. Είναι στιχουργός, ερμηνευτής και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος «Φράξια» ένα από τα πιο βαθιά πολιτικοποιημένα και ανθρωποκεντρικά συγκροτήματα της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής. Έχει γράψει και ερμηνεύσει σχεδόν εξ ολοκλήρου όλη τη δισκογραφία των Φράξια : τρεις δίσκοι , τρεις προσωπικοί και διάφορες συμμετοχές σε άλλα projects και συνεργασίες.
Με το συγκρότημα πραγματοποίησε lives σε σημεία της Αθήνας αλλά και της επαρχίας.

Η πρώτη φορά που διέδωσε τον γραπτό του λόγο ήταν κάπως παράξενη και ασυνήθιστη αφού σε νεαρή ηλικία άφηνε χαρτιά με σκέψεις του κάτω από εισόδους πολυκατοικιών.
Δηλώνει πρωταγωνιστής παρασκηνίου , περιθωριακά ρομαντικός , συνοδηγός και κομπάρσος του “λίγο απʾ όλα”. Ανοίγει διαλόγους καθημερινά με τον εαυτό του με τον οποίο συνήθως διαφωνεί και το αγαπημένο του ταξίδι είναι η Προσμονή

Το 2015 κυκλοφόρησε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο « Έχω τον λόγο μου» από τις εκδόσεις Κονιδάρη.
Επί σειρά ετών αρθρογραφεί σε διάφορα sites και ανεξάρτητες εφημερίδες.
Τον τελευταίο καιρό αρθρογραφεί στα sites “Tetartopress.gr” και στο blog “Meterizi”, όπου δημιούργησε ο ίδιος.
Το 2012 δημιούργησε το site “Αντάρτικο” το οποίο αποτελούσε και μια ομάδα κοινωνικής εξόρμησης με παρεμβάσεις αλληλεγγύης που οργάνωνε ο ίδιος.
Μέσω του site διατηρούσε και ραδιοφωνική εκπομπή.
Έχει συμμετάσχει ως ομιλητής σε εκδηλώσεις για το πολιτικό τραγούδι και για την δυναμική του λόγου στην κουλτούρα της ραπ μουσικής.
Είναι μέλος της ομάδας ” Ρεσώ “, μια ομάδα που ασχολείται με την καταγραφή και αποτύπωση των ” πραγμάτων ” κυρίως μέσω της τέχνης της φωτογραφίας.
Θεωρείται από αρκετούς ως ένας σύγχρονος ποιητής της γενιάς του, αλλά και κινηματικός καλλιτέχνης με αιχμηρό , επικίνδυνο αλλά και βαθιά ρομαντικό στίχο . Η γραφή του άμεση και όχι επιτηδευμένη , απόλυτα λυρική έχει ξεπεράσει πλέον προ πολλού την εμβάθυνση και αγγίζει τα όρια της ανθρωποκεντρικής έρευνας.

 

 

Related posts

Κερασία Βούσβουρα

spongebob

Eva Pavlidou

Η τέχνη έχει τη μαγική δύναμη να θεραπεύει γιατί ενέχει δημιουργία. Συνέντευξη με την Μαρία Παγώνη

Eva Pavlidou

84 Σχόλια

Leave a Comment

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies Κάνουμε χρήση cookies για να σας παρέχουμε τη βέλτιστη εμπειρία χρήσης στον ιστότοπό μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στις Ρυθμίσεις cookies . Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

Privacy & Cookies Policy